ANORTHOSIS FOR EVER

Op de voorlaatste dag voordat de transferperiode sloot heb ik alsnog een contract getekend bij Anorthosis Famagusta in Cyprus. Ja precies, de club waar ik afgelopen seizoen ook gespeeld heb en die eerder plotseling aangaf mijn contract niet te verlengen. Zo kan het gaan in de volleyballerij. Het is een kwestie van geduld hebben dus. Want hier ben ik erg blij mee. Dit is wat ik aldoor wilde en dit is gewoon de beste club van Cyprus op dit moment en waarschijnlijk de komende jaren.

Maar het is wel door het oog van de naald geweest. Als de voorzitter van Anorthosis een dag later had gebeld dan had ik bij Apoel getekent want die hadden bijna alles rond. Op dat moment was dat de beste optie hier op Cyprus voor mij, maar toen Anorthosis alsnog belde was het de volgende dag in 5 minuten geregeld.

Waarom het allemaal pas zo laat gekomen is en waarom het zo plotseling niet door ging laten wij even in het midden, maar feit is dat ze mij gewoon nog nodig hadden omdat het team niet in balans was. Eind goed al goed. Op naar het volgende kampioenschap en ook de Cup moeten wij dit jaar winnen. Daarbij gaan wij ook weer CEV Cup spelen, de eerste ronde tegen Poitiers, dus daar liggen ook mogelijkheden.

Ik dacht nog even om er een prijsvraagje aan te verbinden, wie zou raden waar ik dit seizoen zou gaan spelen, maar dat had niemand geraden, zelfs ik had dit niet gedacht.
Maar ik ben er wel heel erg blij mee, niet alleen omdat het mij hier erg goed bevalt en het de beste club is, maar ook omdat ik nu niet naar Nicosia op en neer hoef, 1,5 uur heen en 1,5 uur terug. En dus ben ik nu weer heel veel met mijn vrouw en kinderen samen en dat is wat wij wilden toen wij vorig jaar naar Cyprus vertrokken en afgelopen zomer hadden besloten om hier de komende jaren te blijven wonen en werken.

Overigens is de laatste prijsvraag, over wat miste op de kampioenschapsfoto, gewonnen door Marin Smit. Er ontbrak namelijk de kampioenschapsbeker. Martin, gefeliciteerd en jij hebt hiermee een wedstrijdschirt van mij gewonnen.

GEEN WILGEN OP CYPRUS

Na wederom een geslaagd seizoen met dit maal Anorthosis Famagusta met weer een mooi kampioenschap is de zoektocht naar een nieuwe club nog niet geindigd.

Vele clubs zijn, via mijn zaakwaarnemer, bij mij de revue gepasseerd en ik ben bij vele clubs de revue gepasseerd. Uit allerlei landen, van Belgie t/m Dubai. Sommige waren grote bekende en andere kleine onbekende. Van de grote bekende clubs is uiteindelijk niets concreets gekomen en met een aantal kleinere onbekende ben ik nog bezig. Onbekend betekent voor mij niet dat ik dat bij voorbaat van de hand wijs, want ik zeg altijd;'Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert'. Toch?

Uiteindelijk is er nog steeds geen definitief contract van gekomen.
Veel gehoorde opmerking van veel clubs is;'speelt hij nog?'. Ja dus. De volgende vraag is meestal; 'Waar speelt hij nu?' en de daarop volgende: Hoe oud is hij eigelijk? En dan blijkt 40 jaar wel heel erg oud te zijn voor een topvolleyballer.

Nu voel ik mij, sorry hoor voor de mensen die het graag anders zien, nog helemaal niet oud en zeker niet te oud om op hoog niveau te volleyballen. Maar ik heb er in de praktijk wel mee te maken dat andere mensen 'een volleyballer van 40' wel oud vinden en zelfs te oud. Weerhoudt dat mij er van om toch nog op zoek te zijn naar een club.? Nee dus.

Daarbij zijn er helemaal geen wilgen op Cyprus dus ik kan mijn schoenen er niet eens aan hangen.

Wordt vervolgd.

UPDATE

Hier loopt het even allemaal anders dan gedacht, op volleybalgebied dan. Zo dacht ik nog, ik blijf hier en zo heb ik weer geen club. Die eikels hier hebben mij afgelopen maandag gezegd dt ze toch niet met mij verder willen. De redenen zal ik jullie besparen. Ik heb wel 10 keer met ze gesproken en steeds hebben ze mij voorgehouden dat ze mij wilden houden. Ook hier gebeurt het dus. Weliswaar had ik geen contract meer, maar mondeling hadden ze al wel toegezegd, maar dat geld hier helaas niet.

Nu maar weer op zoek naar iets anders, misschien Turkije of het Midden-Oosten. Voor komend seizoen hebben zij in Turkije de leeftijdsgrens van 35 jaar afgeschaft. Vorig jaar is daardoor nog een aanbieding afgeketst. Mijn zaakwaarnemer is weer op zoek.

Intussen gaat het dagelijkse leven gewoon door. Wij genieten nog steeds van de prachtige zomer hier. De kinderen zijn nog steeds bij familie in Nederland aan het logeren dus wij zijn heel veel met vrienden uit eten of naar feestjes en we hebben nog steeds maar om de dag water. Inmiddels worden de tankers achter elkaar geleegd via de kilometerslange pijp die het water naar het land brengt en daar kan dus tenminste een voorraadje mee opgebouwd worden. Uiteindelijk is het niet genoeg om de ‘waterbeperking’ op te heffen, maar een begin is gemaakt.

Tijdens Cyprus Beach Tour ben ik na 2x 3e geworden te zijn tijdens het laatste toernooi 1e geworden met mijn partner Dusan Ilic. Ook ging ie lekker met beachvolleybal, vorige week een toernooi van het beachcircuit op Cyprus gewonnen. Dat was lachen om van twee cyprioten te winnen. Vond het publiek niet leuk, maar wij dus wel, haha. Het was zowieso een leuke manier om enigzins bewegend de zomer door te komen en in vorm te blijven. Nu al weer 2 weekjes niets, maar vanaf volgende week ga ik met Salamina mee trainen om aan mijn persoonlijke voorbereiding te beginnen tot dat ik een club heb.